8 класс 19-22 мая

Вот идут они по тихой улице.  Юноша и девушка. По глазам молодых  людей видно , что они счастливы.

     У девушки букетик гвоздик. Его принес ей юноша. Гвоздики – первый его подарок, и она любуется цветами, украдкой подносит их к губам. Но ей мало быть счастливой самой. Ей  хочется , чтобы всем было радостно оттого, что так хорошо ей и ее любимому.

  Но как поделиться с людьми своим счастьем? И тут ей приходит в голову неожиданная мысль. Девушка отделяет от букета гвоздику и бросает ее в темноту первого раскрытого окна. В доме, видимо, спят. И одинокий цветок остается на подоконнике.

  Раскрытых окон много: жара. И девушка бросает в каждое окно по  одной гвоздике. Юноша не останавливает ее, так как понимает, почему она это делает…

  Влюбленные уходят.

  А наутро люди нашли в своих комнатах –  на  подоконниках,  столах, на полу — красные цветы гвоздики.

  Так одно доброе счастье рождает другое.

а). Перевести на армянский язык.

Այստեղ նրանք քայլում են հանգիստ փողոցով։  Երիտասարդ ու աղջիկ. Երիտասարդների աչքերից կարելի է հասկանալ, որ նրանք երջանիկ են։ Աղջիկը մեխակների փունջ ունի։ Մի երիտասարդ այն բերեց նրան։ Մեխակները նրա առաջին նվերն են, և նա հիանում է ծաղիկներով՝ գաղտագողի մոտեցնելով շուրթերին։ Բայց դա բավարար չէ, որ նա ինքը երջանիկ լինի։ Նա ցանկանում է, որ բոլորը երջանիկ լինեն, քանի որ նա և իր սիրելին այնքան լավ են անում: Բայց ինչպե՞ս կարող եք կիսել ձեր երջանկությունը մարդկանց հետ: Եվ հետո նրա գլխում մի անսպասելի միտք է գալիս. Աղջիկը ծաղկեփնջից առանձնացնում է մեխակը և նետում առաջին բաց պատուհանի մթությունը։ Ըստ երևույթին, նրանք քնում են տանը։ Իսկ պատուհանագոգին մնում է միայնակ ծաղիկ։ Շատ բաց պատուհաններ կան՝ շոգ է։ Եվ աղջիկը յուրաքանչյուր պատուհանի մեջ մեկ մեխակ է նետում։ Երիտասարդը չի խանգարում նրան, քանի որ հասկանում է, թե ինչու է նա այդպես անում… Սիրահարները հեռանում են։ Իսկ առավոտյան մարդիկ իրենց սենյակների պատուհանագոգերին, սեղաններին և հատակին կարմիր մեխակներ գտան։

б). Как вы понимаете данное предложение:   Так одно доброе счастье рождает другое.

в).Найти синонимичные пары : скучно — тускло, весело — смешно, страшно — угрюмо, радостно — приятно, грустно — печально, стыдно — неловко, печально — сумрачно, совестно — Неудобно , боязно — страшно, тоскливо — невесело:

г) Подобрать антонимы:

принес — унес

хорошо — плохо

бросает — ловит

приходит — уходит

темнота — светло

Сказка.

2.ԱՄԵՆԱՊԻՏԱՆԻ ԲԱՆԸ. ԱՎԵՏԻԿ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆ

Ժամանակով Արևելքի մի հրաշագեղ աշխարհում արդարամիտ և խելացի մի թագավոր է եղել: Նա ունեցել է երեք որդի:

Եղավ, որ այդ թագավորը ծերացավ և կառավարության սանձը կամեցավ դեռ ողջ օրով հանձնել իր ժառանգներից նրան, որն ավելի ընդունակ կլինի այդ դժավրին գործին: Ուստի մի օր կանչեց որդիներին և ասաց.

-Սիրելի որդիներ, տեսնում եք, որ ձեր հայրը ծերացել է ու էլ չի կարող երկիրը կառավարել: Ես վաղուց իջած կլինեի իմ գահից, եթե կատարված տեսնեի այն միտքը, որ երկար տարիներ պաշարել է հոգիս: Եվ հիմա ձեզանից ով որ իմաստուն կերպով լուծե այդ իմ միտքը, նա կստանա իմ թագը, նա կկառավարե իմ ժողովուրդը:

-Ապրած կենա մեր սիրելի հայրը, սուրբ է մեզ համար նրա վեհ կամքը. Այդ ի՞նչ մեծ միտք է, որ չի կարողացել լուծել նրա իմաստուն հոգին:

-Ահա՛ տեսնո՞ւմ եք այդ ահագին և մեծածավալ շտեմարանը, որ վաղուց շինել եմ: Իմ փափագս էր այդ լցնեի այնպիսի բանով, որ ամենապիտանին լիներ աշախարհիս երեսին և որով կարողանայի բախտավոր դարձնել իմ ժողովուրդը: Այդ շտեմարանը մնում է դատարկ:

Եվ հիմա, ո՛վ ձեզնից կարողանա այդ շտերամանը իր բոլոր անկյուններով, ծայրեծայր, լցնել աշխարհի այդ ամենապիտանի բանով, թող նա արժանի լինի գահին:

Առե՛ք գանձերիցս ինչքան որ կուզեք և առանձին-առանձին ուղի ընկեք քաղաքե-քաղաք, աշխարհ-աշխարհ, գտեք այդ բանը և լցրեք իմ շտեմարանը:
Ձեզ երեք անգամ քառասուն օր միջոց եմ տալիս:

Որդիները համբուրեցին հոր ձեռքը և ճանապարհ ընկան:

Ամբողջ երեք անգամ քառասուն օր նրանք շրջեցին քաղաքե-քաղաք, աշխարհե-աշխարհ. տեսան ուրիշ-ուրիշ մարդիկ, ուրիշ-ուրիշ բարքեր ու ժամանակին եկան կանգնեցին հոր առջև:

-Բարով եք եկել, անգին որդիներս, գտե՞լ եք արդյոք և բերել՝ ինչ որ ամենապիտանի բանն է աշխարհում:

-Այո՛, գտել ենք, սիրելի հայր,- պատասխանեցին որդիները:

Եվ հայրն իսկույն վեր առավ որդիներին և գնացին շտեմարանի դուռը. այնտեղ հավաքված էին բոլոր պալատականները և շա՛տ ժողովուրդ:

Թագավորը բացեց դուռը և կանչեց մեծ որդուն.

-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որ աշխարհում ամենապիտանին լինի:

Եվ մեծ որդին գրպանից հանեց մի բուռ հացահատիկ՝ պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.

-Հացով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր:

Ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հացը, ո՞վ կարող է առանց հացի ապրել: Շատ թափառեցի, շատ բան տեսա,- բայց հացից անհրաժեշտ ոչինչ չգտա:

Այն ժամանակ հայրը կանչում է միջնեկ որդուն.

-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որն աշխարհում ամենապիտանին լինի:

Եվ միջնեկ որդին հանեց գրպանից մի բուռ հող, պարզելով դեպի հայրը՝ ասաց.

-Հողով կլցնեմ ես ահագին շտեմարանը, թանկագին հայր, ի՞նչն է աշխարհում ամենապիտանի բանը, քան հողը: Առանց հողի հաց չկա, առանց հողի ո՞վ կարող է ապրել: Շատ թափառեցի, շատ բան տեսա, բայց հողից անհրաժեշտ ոչինչ չգտա:

Ապա հայրը կանչեց կրտսեր որդուն.

-Ինչո՞վ կլցնես այս ահագին շտեմարանս, սիրելի որդյակ, ի՞նչ բանով, որն աշխարհում ամենապիտանին լինի:

Այդ միջոցին կրտսեր որդին հաստատ քայլերով մոտեցավ շտեմարանին, անցավ շեմքը, գրպանից հանեց մի փոքրիկ մոմ, կայծքարին խփեց հրահանը, կայծ հանեց, վառեց աբեթը, հետո մոմը: Բոլորը կարծում էին, թե նա ուզում է լույսի լուսով լավ զննել շտեմարանը, նրա ահագնությունը:

-Դեհ, ասա, որդի, ինչո՞վ կլցնես.- անհամբեր ձայնով հարցրեց հայրը:

-Լույսով կլցնեմ այս ահագին շտեմարանը, իմաստուն հայր, լույսով միայն: Շատ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա, բայց լույսից անհրաժեշտ ո՛չ մի բան չգտա: Լույսն է ամենապիտանի բանը աշխարհում: Առանց լույսի հողը հաց չի ծնի, առանց լույսի հողի վրա կյանք չէր լինի:

Շա՛տ թափառեցի, շա՛տ աշխարհներ տեսա և գտա, որ գիտության լույսն է ամենապիտանի բանը, և միայն գիտության լույսով կարելի է կառավարել աշխարհը:

-Ապրե՛ս,- գոչեց ուրախացած հայրը,- քեզ է արժանի գահն ու գայիսոնը, քանի որ լույսով ու գիտությամբ պիտի լցնես թագավորությունդ և մարդկանց հոգիները:

-Ապրա՛ծ կենա մեր երիտասարդ լուսավոր թագավորը,- գոչեցին ոգևորված պալատականներն ու ժողովուրդը ամբողջ:

А. Исаакян

1. Перевести на русский язык.
   • Давным-давно, в прекрасной стране на Востоке, жил мудрый и справедливый царь. У него было трое сыновей. Случилось так, что король состарился и пожелал передать бразды правления одному из своих наследников, который был бы более способен справиться с этой трудной задачей. И вот однажды он позвал своих сыновей и сказал: «Дорогие сыновья, вы видите, что ваш отец стар и не может управлять страной. Я бы давно отрекся от престола, если бы увидел, как сбывается мысль, которая преследовала мою душу много лет. И теперь, кто из вас мудро разгадает мою мысль, тот получит мою корону, он будет править моим народом». Да здравствует наш любимый отец, его благородная воля священна для нас. Что это за великая идея, которую его мудрая душа не смогла разгадать?
   • «Видишь ли ты это огромное и огромное хранилище, которое я построил давным-давно? Я хотел наполнить его чем-то, что больше всего подходило бы для облика моего мира и с помощью чего я мог бы сделать свой народ счастливым. Это хранилище остается пустым». И теперь тот из вас, кто сможет наполнить эту банку от угла до угла самой полезной вещью в мире, пусть он будет достоин трона. Возьми из моих сокровищ столько, сколько пожелаешь, и иди по отдельности из города в город, из мира в мир, найди эту вещь и наполни мою сокровищницу.
   • Я даю тебе трижды по сорок дней. Сыновья поцеловали руку отца и отправились в путь. В общей сложности в течение сорока дней они путешествовали из города в город, из мира в мир, трижды. Они увидели других людей, другие обычаи, и со временем они пришли и предстали перед своим отцом.
   • -Добро пожаловать, мои драгоценные сыновья. Вы нашли и привезли с собой самую полезную вещь в мире? «Да, мы нашли его, дорогой отец», — ответили сыновья.
   • И отец тотчас взял сыновей и пошел к двери амбара. Там собрались все придворные и множество народа. Король открыл дверь и позвал своего старшего сына. «Чем ты наполнишь этот огромный сундук с сокровищами, мой дорогой сын, что сделает его самой полезной вещью в мире?»
   • И старший сын вынул из кармана горсть зерна, протянул ее отцу и сказал:
   • «Я наполню этот огромный склад хлебом, дорогой отец».
2. Прочитаем пословицы. Попробуем объяснить их значение. Скажем, какая из них подходит как заглавие к этой сказке.
   Сколько голов, столько умов. Умный всегда любит учиться. У умной головы сто рук.
   Ученье – свет, неученье – тьма. подходит как заглавие к этой сказке. Умный без денег богат.
3. Из данных слов составь предложения.
   В конце каждого предложения не забудь поставить точку.
   отправились, дорогу, Сыновья, в
   сын, из, Старший, кармана, горсть, вынул, зерна
   Средний, из, сын, вынул, горсть, кармана, земли
   сын, свечку, Младший, кармана, из, вынул
   • Сыновья отправились в дорогу. Старший сын, вынул из кармана горсть зерна. Средний сын, вынул из кармана горсть земли. Младшый сын, вынул из кармана свечку.

1.Կհանդիպես նրան բայց հաջողություն չեմ ակնկալում:
Ուսին մնացել է խոռոչաձև սպի  իսկ հոգում չսպիացող մի ցավ:
Մեքենան դղրդյունով անցավ քարե նեղ կամուրջը  մի քանի կիլոմետր համաչափ վազքով սլացավ գետի ափով ապա բարձրացավ քարքարոտ ճանապարհով:
Թողել եմ ներքև և փառք և գանձ և քեն և նախանձ:
Ոչ հայրենիք ունի  ոչ տուն  ոչ անուն:
Կրակը լափեց թե սերմ թե սերմնացան:
Նա այն հարուստներից էր որոնց պարսկերեն հորջորջումով կոչում են նովսիքա այսինքն նոր քսակի տեր:
Բոլորին զբաղեցնում էր մի միտք այն է վաստակել որքան կարելի է շատ և որքան կարելի է շուտ:
Հովիվներն աշխատում էին թաքցնել ոչխարների հոտերը և գուժում էին այդ բոթը:
Երիտասարդը մխրճվել էր մինչև հատակը և ոչ մի ապարանք չէր տեսել այդտեղ:
Կրակները վաղուց հանգել էին  և շարժումը դադարել էր:
Տներում վառվում էին կրակները և գյուղի վրա բացվում էր պարզ ու աստղազարդ երկինքը:
Հանգչում էին լույսերը և մի ակնթարթում մասրենին կորչում էր խավարի մեջ:

2.Կետերը փոխարինի՛ր հնչյուն, թնդյուն, շառաչյուն գոյականներից և հնչուն, թնդուն, շառաչուն ածականներից մեկով:

Իմ մանկության օրերին հորդահոս ու … գետ եմ տեսել:

Լեռներում միայն … արձագանքը մնաց:

Ուշադիր լսում էի քո երգի ամեն մի …:

Մանկան … ծիծաղը վարակեց մեծերին:

Այդ մարտի … լսվում էր բավական հեռվում:

Ինձ կանչեց-բերեց մեր գետի …:

3.Կետերի փոխարեն գրի՛ր ուն կամ յուն ածանցը:

Քամին խաղում էր պաղպաջ… ալիքների հետ:

Դողդոջ… ձայնը մատնեց, որ վախենում է:

Թվում էր, թե հարսի շրշ… զգեստով աղջիկը քույրս չէ:

Սիրով էր տանում հիվանդի քրթմնջ…ն ու բողոքը:

Ջրի ճողփ… լսվեց. ուրեմն մոտեցել ենք:

Դալար սաղարթի սոսափ…ը խաղաղություն էր բերում: Մոտիկից լսվող ճարճատ…ն անակնկալի բերեց բոլորին:

4. Տրված բառերը տեղադրի՛ր նախադասությունների մեջ: Անվանի՛ր բառերի այդ խումբը: Ծուղրուղո՜ւ, վա՜յ, փի՛շտ, շրը՜խկ, պահո՜, հա՛ֆ-հա՛ֆ, դը՜ռռ, վա՜շ-վի՜շ:

…, անպիտա՛ն, ի՞նչ ես բազմել սեղանին:

-…,- լսվեց հանկարծ. ուրեմն նրանք մոտենում են տանը:

…, հիմա ի՞նչ եմ անելու, ո՞ւր եմ գնալու:

Ձորում գետն էր հառաչում՝ …:

…, ու վերջ. էլ ոչ մեկը չի մտնի այս սենյակը:

…, սա արդեն նորություն է:

…, ոսկի եմ գտել:

Անվերջ ու միալար դռռում է, ու հենց ականջս է ընկնում՝ …, ուզում եմ փախչել այստեղից:

5. Տրված բառերով նախադասություններ կազմի՛ր: Դրանք ինչո՞ւ են վերաբերական կոչվում:
Թերևս, անշուշտ, անկասկած, կարծես թե, իբր թե, նույնիսկ, միայն, ինչ որ է, ոչ:

5․Ի՞նչ արմատներ է հարկավոր ավելացնել մեջտեղում, որ այն լինի ձախ կողմում գրված բառի վերջին արմատ և աջ կողմում գրվածի առաջին արմատ։

Ծամ/․․․/ անք

Մարտ/ ․․․/գետ

Հաց/ ․ ․ ․ /ծամ

Բարի/․ ․ ․ /առատ

6․Գտի՛ր օրինաչափությունը․ո՞ր բառը կլինի հաջորդը։

Քահանա – նախաբան – բանբեր – բերդակալ — կալվածատեր

7․Ո՞ր զույգերի երկու բառերը նույն արմատը չունեն։

Տեր – տիրույթ

Շեն – շինարար

Գետ – գիտակ

Կիրթ – կրթօջախ

Սին — սննդարար

8․Նախադասություններում ավելորդ բառեր կան, դո՛ւրս գրիր դրանք։

Շնորհալի այդ աղջիկը նվագում էր ջութակի վրա։

Երիտասարդը հանդիսանում էր այդ նախաձեռնության հեղինակը։

Ֆիզիկան դա մի հետաքրքիր գիտություն է բնության մեջ կատարվող երևույթների մասին։

Տղամարդու արևահար դեմքը ինձ ծանոթ էր թվում։

9.Տրված գոյականներից, ածականներից, դերանուններից, մակբայներից բայեր կազմի´ր:

Ա. Վախ, սանձ, անուն, սուգ, գութ:

Բ. Հպարտ, կապույտ, կարծր, կոպիտ, սուր:

Գ. Ոչինչ, բոլոր, նույն, ամբողջ:

Դ. Հավերժ, հանգիստ, արագ, շատ, քիչ:

10. Տրված բայերից նորերը ստացի´ր` դրանք բաղադրելով Բ խմբի նախածանցների հետ:

Ա. Տևել, տպել, բացել,դասել, ճառել:
Բ. Վեր, արտ, հակ, հար, ստոր:

11. Տեքստից դուրս գրիր բայերը, որոշիր, թե որոնք են Ե խոնարհման, որոնք` Ա խոնարհման:

Ցատկում էի, երբ լսեցի դպրոցի զանգի ձայնը, և հիշեցի, որ դա ամենից առաջ տխրեցրեց ինձ, քանի որ գիտեի, որ ուշացել եմ: Սակայն մի ակնթարթ անց այլևս չմտահոգվեցի ուշանալուս համար, որպես արդարացում ունենալով թե՛ հասուն տանձերը, և թե՛ ցատկելու հայտնագործությունը:

12. Տրված բայերը դարձրու պատճառական.

Սովորել-
քնել-
պայծառանալ-
զգալ-
զբաղվել-
զնգալ-
դադարել-
փայլել-
նրբանալ-
ծաղկել-

13.Նախադասություններն ընդարձակի´ր` ընդգծված հատկացուցիչի և հատկացյալի միջև ավելացնելով փակագծում տրված բառակապակցությունը: Կետադրությանն ուշադրությո´ւն դարձրու:
Օրինակ`
Արեգակի խավարումը  սարսափ առաջացրեց մարդկանց մեջ: (ընդամենը մի քանի րոպե տևող) – Արեգակի` ընդամենը մի քանի րոպե տևող խավարումը սարսափ առաջացրեց մարդկանց մեջ:

Նոբելի գործարանները ցրված էին Եվրոպայով մեկ: (պայթուցիկ նյութեր արտադրող)
Նոբելի կտակը կարծես թե հակասում էր նրա ապրած կյանքին: (մարդկության խաղաղասիրությունն ու զարգացումը խթանող)
Վիկտոր Համբարձումյանը դարձավ աստղաֆիզիկայի ամբիոնի առաջին վարիչը: (իր իսկ նախաձեռնությամբ ստեղծված)
Նա նկատեց, որ փայտանյութի բաղադրությունր ինչ-որ բանով խաղողի շաքարն է հիշեցնում (թղթի ու արհեստական մետաքսի վերածվող):
Քիմիկոսներն էին ելք փնտրում այդ երկրների բնակչությանն օգնելու: (գյուղատնտեսական մթերքների կարիք ունեցող)

14.Ընդգծված հատկացուցիչների և հատկացյալների կապը հստակ ցույց տալու համար կետադրիր:

Առագաստանավի անցյալ դարում ապրած նավապետի գրառումներում մի հետաքրքիր փաստ կա:
Վարելահողերի անտառներ հատելու միջոցով ընդարձակման հետ հաճախացան խորշակները, որոնք իսկական պատուհաս են հողագործության համար:

Հողի սև մրրիկներից պաշտպանող բարեկամը անտառն է:
Մթնոլորտը կեղտոտում են նաև անտառային հրդեհների արևի դեմքր ծածկող ծուխն ու հրաբխային մուրը:
Մարդիկ ուտելի քարաքոսի «մանանայի» նման գետնին ցրված հատիկները հավաքում ու ալյուր էին սարքում:
Անձրևների և հալոցքի ջրի լեռնային ապարներր մաշեցնող շիթերը քայքայում են նաև շատ հանքային աղեր:

5 -8 мая 8 класс

Самостоятельная работа

Ответы на вопросы:

1.Как звали царя, которому афиняне  должны были отправлять на убой семь юношей и семь девушек?

Минос.

2.Какого бога называли «громовержец»?

Громовержецом называли Зевса.

3.Какой мифологический герой убил Минотавра?

Тесей был тем кто убил Минотавра.

4.Этот  титан украл у богов огонь, чтобы отдать его людям. Кто он?

Прометей украл у богов огонь.

5.Кто такой Аид?

Аид брат Зевса и властитель подземного царства.

6. Герой, совершивший 12 подвигов.

На службе у Еврисфея Геракл совершил двенадцать подвигов.

      7.Где обитало чудовище с головой быка и телом человека?

В громадном дворце Лабиринте.

      8.Бог морей и океанов. Кто он?

Посейдон бог морей и океанов.

      9. С её приходом на Землю начинается весна.

С приходом Персефоны на Землю начинается весна.

10.Чудовище с головой быка и телом человека, обитавшее в критском Лабиринте?

Минотавр.

11. Как звали древнегреческую богиню любви и красоты?

Ее звали Афродита.

12.  Кто был богом войны в греческой мифологии?

Арес был богом войны в греческой мифологии.

13.  Как называется гора, на которой жили древнегреческие боги?

Олимп.

14. Какая богиня была олицетворением мудрости и военной стратегии?

Афина была олицетворением мудрости.

15. Как назывался корабль, на котором Ясон отправился за золотым руном?

Корабль назывался Арго.

16.Кто приговорен  вечно вкатывать на гору тяжёлый камень, который скатывался опять вниз?

Сизиф.

Выберите правильное значение фразеологического оборота.

1.Что означает фразеологизм   ,,  Открыть ящик  Пандоры»?

а. источник бедствий

б. радостное ожидание

в. золотые украшения

2. Что означает фразеологизм      ,, Сизифов труд»?

а. бить баклуши

б.заварить кашу

в.бесполезный труд

3. Что означает фразеологизм   ,, Нить Ариадны»?

а. нить для прошивки документов

б. зубная нить

в. путеводная нить

4.  Что означает фразеологизм   ,, Авгиевы конюшни»?

а.грязь

б.чистота

в.уборка помещения

5.  Что означает   фразеологизм   ,, Золотой дождь»?

а.  потоп

б. большое богатство

в. Украшение

6. Что означает   фразеологизм   ,,Кануть в Лету»?

а) утонуть в проблемах

б) смерть

в) исчезнуть без следа

7.  Что значит фразеологизм «Петь дифирамбы»?

а)заниматься бессмыслицей

б)унижать кого-то

в)восхвалять кого-то

8. Что значит фразеологизм «Под эгидой»?

а) под ограничениями

б) в рабстве

в) под защитой

9. Что означает   фразеологизм   ,,Рог изобилия»?

а) музыкальный инструмент

б) твердый отросток у некоторых животных

в) большое богатство, изобилие

10. Что означает   фразеологизм   ,,Ахиллесова пята»?

а) болезнь

б) сухожилие на пятке

в) уязвимое, слабое место

11.Найди точное определение фразеологизма.

а) Фразеологизм – это крылатое выражение

б) Фразелогизм – это устойчивое сочетание слов, имеющее значение одного слова или целого предложения

в) Фразелогизм – это предложение

2-я часть

Написать эссе-рассуждение на тему ,,Фразеологизмы из мифов»

1. Нить Ариадны

Фразеологизм «нить Ариадны» означает способ найти выход из сложной ситуации. В мифе Ариадна дала Тезею клубок ниток, чтобы он не потерялся в лабиринте. В жизни такая «нить» — это подсказка, совет или даже интуиция, которая помогает не заблудиться в проблемах. Иногда достаточно одного правильного шага, чтобы всё стало ясно.

2. Ящик Пандоры

«Ящик Пандоры» — символ скрытой опасности. В мифе, когда Пандора открыла сосуд, из него вылетели все беды мира. Эта фраза говорит о том, что иногда любопытство или необдуманный поступок может привести к большим проблемам. Мы открываем «ящик», не подозревая, что за этим стоит — и расплата может быть неожиданной.

3. Сизифов труд

Фразеологизм «Сизифов труд» обозначает бессмысленную и бесконечно тяжёлую работу. В мифе Сизиф вечно катит камень в гору, и тот снова скатывается вниз. В жизни такой труд — это когда стараешься, вкладываешь силы, но результата нет. Этот образ учит нас ценить смысл своих действий и не тратить энергию впустую.

4.Золотое руно

«Золотое руно» — это символ заветной цели, ради которой человек готов на всё. В мифе аргонавты преодолели множество испытаний, чтобы завладеть им. В реальной жизни «золотое руно» — это мечта, идеал или награда, за которую стоит бороться. Но важно помнить: не каждая цель оправдывает путь к ней.

Золотое руно — известный символ, взятый из древнегреческой мифологии. Ясон собирает команду аргонавтов и отправляется в Колхиду. Почему корабль назвали «Арго» и при чем здесь шкура золотого барана?

По мифологии Древней Греции, золотое руно было одним из самых ценных объектов, и его поиски стали основным сюжетом в легенде о Ясоне и Аргонавтах. Вот несколько причин, почему герои отправились за золотым руном:

1. Слава и богатство: Золотое руно символизировало богатство и могущество. Его получение могло принести Ясону славу и уважение.

2. Восстановление чести: Ясон, сын Эсона, был изгнан со своего родного города Иолкос (нынешний город Волос). Он отправился за золотым руном, чтобы вернуть себе законное место на троне и восстановить честь своей семьи.

3. Задание царя: Царь Иолкоса Эзон послал Ясона за золотым руном, чтобы проверить его храбрость и способности. Получение руна было условием для его возвращения на трон.

4. Сила руна: По легенде, золотое руно обладало магическими свойствами и могло даровать своему обладателю власть и защиту.

5. Приключение и исследование: Поиски золотого руна стали эпическим приключением, в которое Ясон собрал команду героев — аргонавтов, что само по себе сделало эту историю привлекательной для слушателей и читателей.

Таким образом, поход за золотым руном был не только поиском ценного артефакта, но и поиском личной славы, восстановления чести и приключением, полным испытаний и трудностей.

При

Царь Пелий и Ясон

Богат и славен был город Иолк. Правил в нем алчный царь Пелий, отнявший власть у своего брата Эсона. Никто не осмеливался выступить против тирана Пелия, но однажды было ему предсказано, что явится человек, обутый в одну сандалию и лишит его власти. У Эсона подрастал сын, которого назвали Ясоном. До 20 лет юношу растил кентавр Хирон, а когда юноша превратился в мужчину, отправился он в родной Иолк, чтобы вернуть себе власть. Царь Пелий пришел в ужас, увидев Ясона во дворце. Ясон захотел вернуть трон, принадлежавший ему и его отцу.

— Докажи, что ты достоин быть царским наследником! — предложил коварный царь. — Привези мне золотое руно, и я отдам власть твоему отцу!

Начало путешествия

Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды. Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.

Пришлось Ясону собирать команду и строить корабль.

«Построил этот корабль сын Арестора, Арг; сама богиня Афина помогала ему. Она вделала в корму кусок священного дуба из рощи оракула Зевса в Додоне. Прекрасен был этот десятивесельный корабль, названный «Арго».

По разным источникам, его построили всего за 3 месяца, а храбрых юношей, отправившихся в путешествие назвали в честь корабля — «аргонавтами». Всего в путь отправились около 50 аргонавтов. Среди них были близнецы Диоскуры — Кастор и Полидевк, а также Орфей, Геракл, Пелей, Гилас и другие.

Когда аргонавты во главе с Ясоном прибыли на остров Лемнос, управляемый женщинами, царица Гипсипила хотела напасть на них с оружием, но её убедили принять их с миром. Позже Гипсипила родила Ясону сыновей Евнея и Неброфона.
Испытав множество приключений, аргонавты с помощью покровительствовавших им Геры и Афины достигли Колхиды, где правил царь Ээт. Царь согласился отдать золотое руно, если Ясон запряжет в плуг медноногих изрыгающих пламя огромных быков (дар Гефеста), вспашет поле и засеет его зубами дракона. Бог любви Эрот по просьбе Афины и Геры вселил в сердце дочери Ээта волшебницы Медеи любовь к герою. Медея дала ему мазь, спасавшую от огненного дыхания быков.
Хотя Ясон сумел засеять поле зубами дракона и перебить выросших из них воинов, Ээт не отдал руна, а замыслил сжечь Арго и убить аргонавтов. Однако Медея усыпила охранявшего золотое руно дракона и помогла похитить руно. Медея со своим братом Апсиртом и аргонавтами бежала из Колхиды. Дорогой, чтобы задержать преследователей, Медея убила брата и разбросала куски его тела по морю. Сраженный горем Ээт прекратил погоню, чтобы собрать части тела сына и предать их погребению.

Сальватор Роза «Ясон убивает дракона» Середина 17 века

Вернувшись в Иолк, Ясон узнал, что за время его отсутствия Пелий убил его отца и всех его родственников. Благодаря хитрости Медеи, убедившей дочерей Пелия, что для возвращения отцу молодости его следует разрубить на части, Ясон жестоко отомстил обидчику.
Когда Ясон решил вступить в новый брак с дочерью царя Креонта Главкой, Возмущённая изменой, Медея прислала в дар новобрачной отравленное одеяние, и та умерла в страшных мучениях. Своих малолетних сыновей от Ясона Мермера и Ферета Медея убила на его глазах, а сама унеслась на колеснице, запряжённой крылатыми конями. Безрадостной после этого стала жизнь Ясона и нигде не находил он себе места. Однажды, проходя мимо стоявшего на приколе «Арго» он почувствовал усталость и прилег отдохнуть в его тени. Но старое судно обрушилось и погребло под своими останками Ясона.

Какова легенда о Золотом Руно?

Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды. Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.

Какова легенда о золотом руне?

Легенда о Золотом Руне возникла потому, что овечье руно использовалось для вылова крупиц золота из горных ручьев. Крупицы золота, цепляясь за овечье руно, превращали его в золотое руно.

Почему золотое руно называют золотым?

Из-за способа добычи золота

Жители Кавказа погружали в золотоносные горные реки бараньи шкуры, на которых постепенно оседали крупицы золота, несомые потоком. Ранние греческие мореплаватели могли видеть на Кавказе такие «позолоченные» шкуры, и их рассказы в дальнейшем трансформировались в миф о золотом руне.

Что олицетворяет золотое руно?

Золотое руно — это шкура золотого барана, посланного богиней Нефелой для спасения ее детей Фрикса и Геллы. По легенде, Фрикс принес барана в жертву Зевсу, а снятое золотое руно подарил царю Колхиды. Золотое руно стало символом благоденствия жителей Колхиды, а охранял его дракон в роще Ареса.

Что значит фразеологизм «золотое руно»?

Богатство, к овладению которым прилагают немало усилий 

8 мая 8класс

Перевести на русский язык.

Ավետիք Իսահակյան․ Այդ ոչինչը ես եմ

Արևելյան մի քաղաքում ամառվա միջօրեի շոգին փողոցում՝ պատի ստվերում, պառկած էր մի դերվիշ: Ցնցոտիների մեջ դերվիշը պառկել էր մայթի լայնքին՝ նվաղուն աչքերը կիսափակ: Քաղաքապետ իշխանը՝ հպարտ ու վեհ, հագած ճոխ ու զարդարուն, գալիս էր դանդաղ քայլերով, շրջապատված շքախմբով: Փողոցում մարդիկ ոտքի էին կանգնում, կպչում պատերին և խոնարհ գլուխ տալիս անցնող իշխանին: Շքախմբի առաջնորդը, գավազանը թափահարելով, գոռաց դերվիշի վրա.

– Ի՞նչ ես մեկնվել մայթին, ճանապարհը բռնել: Չե՞ս տեսնում՝ ո՛վ է գալիս. վե՛ր կաց, անպատկա՛ռ:

– Ես միայն ինձնից մեծի առաջ ոտքի կկանգնեմ, – անվրդով պատասխանում է դերվիշը:

Քաղաքապետը լսում է դերվիշի պատասխանը և հետաքրքրված մոտենում է նրան և հարցնում.

– Մի՞թե ես քեզնից մեծ մարդ չեմ:

– Իհարկե ո՛չ: Քեզնից բարձր դեռ շատ աստիճաններ կան: Այո, թե ոչ:

– Այո՛:

-Դու քաղաքապետ իշխան ես, գիտեմ: Որ բարձրանաս, ի՞նչ պիտի դառնաս,- հարցնում է դերվիշը:

-Նահանգապետ, – պատասխանում է քաղաքապետը:

-Հետո՞:

– Հետո՝ վեզիր:

– Հետո՞:

– Փոխարքա:

– Հետո՞:

– Սահմանը սա է: Մեր բոլորի վրա շահն է: Նա է ամենից մեծը:

– Ասենք թե շահ դարձար, հետո՞, – հարցնում է դերվիշը:

– Հոտո՝ ոչինչ,- պատասխանում է քաղաքապետը:

-Ահա այդ ոչինչը ես եմ: Ոտքերիս տակից անցի՛ր, և գնա՛ քո ճանապարհը, – նույն անվրդովությամբ պատասխանում է և նվաղուն աչքերը գոցում:

Перевод

Это ничто — я.

В восточном городе, в знойный летний полдень, на улице, в тени стены, лежал дервиш. Среди всей этой суматохи дервиш лежал на мостовой, полузакрыв глаза. Князь-бургомистр, гордый и величественный, одетый богато и нарядно, медленно приближался, окруженный свитой. Люди на улице вставали, прижимались к стенам и склоняли головы, когда князь проходил мимо. Начальник свиты, размахивая посохом, крикнул дервишу:

– Почему ты стоишь на тротуаре, переходя дорогу? Разве ты не видишь, кто идет? Вставай, никчемный.

Я встану только перед тем, кто больше меня, — спокойно отвечает дервиш.

Мэр слышит ответ дервиша и, из любопытства, подходит к нему и спрашивает:

-Разве я не более крупный человек, чем ты?

-Конечно, нет. Выше вас еще много уровней. Да или нет?

-Да.

Ты принц-мэр, я знаю. Кем ты станешь, если поднимешься на вершину? — спрашивает дервиш.

Губернатор — отвечает мэр.

-Затем?

– Тогда, визирь.

-Затем?

– Вице-король.

-Затем?

– Это предел. Это выгодно для всех нас. Он величайший из всех.

А что, если бы ты стал шахом? — спрашивает дервиш.

Хотто, ничего — отвечает мэр.

Это ничто — я. Уйди под мои ноги и иди своей дорогой — отвечает он с тем же безразличием и закрывает свои несчастные глаза.

Գավազան — посох

Շքախումբ — свита

Փոխարքա — наместник

Подберите русские эквиваленты к следующим фразеологизмам

Ոտք դնել — положить ногу, ոտքերը հողից կտրել — резать ноги с земли, ոտքերը քարշ տալ — тоскать ноги, ոտքերի որա հազիվ կանգնել — еле стоять на ногах, ոտքերի տաք փոս փորել — копать яму под самим собой, ,  ոտքի վրա հիվանդ — больной на ноге, ոտքից գլուխ — сног до головы ,ոտք չդնել — не ложить ногу

Ոտքի տաք ընկնել — путатся под ногами

Խոնարհվել մինչեվ ոտքերը — поклонятся до ног

Ոտքի կանգնել- встать на ногу

Ոտքերը քարշտալ –  тоскать ноги

Ճանապարհ բռնել -пуститься в дорогу, Ճանապարհ դնել — ложить дорогу, Ճանապարհը բացել — открыть дорогу, Ճանապարհը կորցնել — потерять дорогу, Ճանապարհ տալ — дать дорогу

Ա․Իսահակյան ,,Արևի մոտ՛՛

Արևի մոտ

Մի որբ երեխա՝ ցնցոտիներ հագած, կուչ էր եկել հարուստ տների պատերի տակ: Մեջքը հենել էր մի հարուստ տան պատին և մեկնել էր ձեռքը դեպի մարդիկ: Նոր էր բացվել գարունը, մոտակա սարերը կանաչին էին տալիս, և գարնան անուշ արևը բարի աչքերով էր նայում ամենքին: Մայթերով անցուդարձ էին անում մարդիկ, և ոչ մի մարդ չէր նայում, չէր ուզում նայել խեղճ ու որբ երեխային: Երբ արևը կամաց-կամաց թեքվում էր մոտավոր կանաչ սարերի հետևը, սկսեց փչել մի ցուրտ քամի, և երեխան դողում էր՝ խե՜ղճ ու անտուն:
-Ախ, կարմիր արև, բարի՜ արև, դու էիր միայն ինձ տաքացնում, հիմա ո՞ւր ես գնում, թողնում ես ինձ մենակ՝ այս ցրտին ու խավարին. ես մայր չունեմ. ես տուն չունեմ, ու՞ր գնամ, ու՞մ մոտ գնամ… Վեր առ, տար ինձ քեզ հետ, անու՜շ արև…
Լալիս էր երեխան լուռ ու մունջ, և արցունքները գլոր-գլոր սահում էին նրա գունատ երեսից: Իսկ մարդիկ տուն էին դառնում, և ոչ ոք չէր լսում ու տեսնում նրան, ոչ ոք չէր ուզում լսել ու տեսնել նրան…
Արևը սահեց անցավ սարի մյուս կողմը, և էլ չերևաց:
-Բարի՜ արև, ես գիտեմ, դու գնացիր քո մոր մոտ… Ես գիտեմ, ձեր տունը ա՜յս սարի հետևն է, ես կգամ, կգամ քեզ մոտ, հիմա, հիմա…
Եվ խեղճ երեխան դողալով՝ հարուստ տների պատերը բռնելով, գնա՜ց, գնա՜ց, քաղաքից դուրս ելավ: Հասավ մոտավոր սարին. դժվար էր վերելքը, քարեր ու քարեր, ոտքը դիպչում էր քարերին, խիստ ցավում. բայց նա ուշադրություն չդարձնելով բարձրանում էր անընդհատ:
Մութն իջավ և կանաչ սարը սևերով ծածկվեց: Սարի գլխին փայլփլում էին աստղերը՝ կանչող, գուրգուրող ճրագների պես: Փչում էր սառը, խիստ քամին, որ ձորերի մեջ ու քարափների գլխին վայում էր. երբեմն թռչում էին սև գիշերահավերը, որոնք որսի էին դուրս եկել: Երեխան անվախ ու հաստատուն քայլերով գնում էր վերև, բա՜րձր, միշտ բա՜րձր. և հանկարծ լսեց շների հաչոց, մի քիչ հետո էլ լսեց մի ձայն խավարի միջից.
-Ո՞վ ես, ու՞ր ես գնում:
-Ճամփորդ տղա եմ, արևի մոտ եմ գնում, ասա, ո՞ւր է արևի տունը, հեռու՞ է, թե՞ մոտիկ:
Ճրագը ձեռքին մոտ եկավ մի մարդ և քնքուշ ձայնով ասաց.
-Դու հոգնած կլինես, քաղցած ու ծարավ, գնանք ինձ մոտ: Ի՜նչ անգութ են քո հայրն ու մայրը, որ այս մթանը քեզ ցրտի ու քամու բերանն են ձգել:
-Ես հայր ու մայր չունեմ, ես որբ եմ ու անտեր…
-Գնանք, տղաս, գնանք ինձ մոտ, – ասաց բարի անծանոթը և երեխայի ձեռքից բռնելով՝ տուն տարավ:
Նրա տունը մի խեղճ խրճիթ էր. օջախի շուրջը նստած էին բարի մարդու կինն ու երեխք փոքր երեխաները: Նրա խրճիթին կից մի մեծ բակում որոճում էին ոչխարները: Նա հովիվ էր, սարի հովիվ:
-Սիրելի երեխաներս, ձեզ եղբայր եմ բերել, թող չլինեք երեք եղբայր, լինեք չորս: Երեքին հաց տվող ձեռքը չորսին էլ կտա: Սիրեցեք իրար. եկեք համբուրեցեք ձեր նոր եղբորը:
Ամենից առաջ հովվի կինը գրկեց երեխային և մոր պես ջերմ-ջերմ համբուրեց. հետո երեխաները եկան և եղբոր պես համբուրեցին նրան: Երեխան ուրախությունից լաց էր լինում և նորից լալիս: Հետո սեղան նստեցին` ուրախ, զվարթ: Մայրը նրանց համար անկողին շինեց և ամենքին քնեցրեց իր կողքին: Երեխան շա՜տ էր հոգնած. իսկույն աչքերը փակեց ու անո՜ւշ-անո՜ւշ քնեց:
Երազի մեջ ուրախ ժպտում էր երեխան, ասես ինքն արևի մոտ է արդեն, գրկել է նրան ամուր ու պառկել է նրա գրկում տաք ու երջանիկ: Մեկ էլ սրտի հրճվանքից վեր թռավ և տեսավ, որ արևի փոխարեն գրկել է իր նոր եղբայրներին և ամուր բռնել է մոր ձեռքը: Եվ նա տեսավ, որ արևը հենց այս տան մեջ է, որ ինքը հենց արևի գրկում է…

Ավ. Իսահակյան

Перевести на русский язык.

Рядом с солнцем

Осиротевший ребенок, одетый в лохмотья, ютился под стенами богатого дома. Он прислонился спиной к стене богатого дома и протянул руку к людям. Весна только началась, близлежащие горы зеленели, а нежное весеннее солнце смотрело на всех добрыми глазами. Люди шли по тротуарам, и никто не смотрел, не хотел смотреть на бедного и осиротевшего ребенка. Когда солнце медленно скрылось за близлежащими зелеными горами, подул холодный ветер, и ребенок дрожал, чувствовал себя жалким и бездомным. -Ой, красное солнышко, доброе солнышко, ты только грела меня, куда же ты теперь уходишь, оставив меня одну в этом холоде и темноте? У меня нет матери. У меня нет дома, куда мне идти, к кому мне идти… Возьми меня, возьми меня с собой, милое солнышко…
Ребенок плакал тихо-тихо, и слезы катились по его бледному лицу. И люди возвращались домой, и никто не слышал и не видел его, никто не хотел ни слышать, ни видеть его…
Солнце проскользнуло за другую сторону горы и скрылось. Доброе утро, я знаю, ты уехал к матери… Я знаю, твой дом за этой горой, я приду, я приду к тебе, сейчас, сейчас…
И бедное дитя, дрожа, держась за стены богатых домов, пошло, пошло, пошло из города. Он добрался до ближайшей горы. Подъем был трудным, камни и камни, мои ноги касались камней, было очень больно. но он продолжал подниматься, не обращая внимания.
Наступила темнота, и зеленая гора покрылась чернотой. Звезды мерцали на вершине горы, словно зовущие, ласковые лампы. Дул холодный, резкий ветер, завывая в долинах и на скалах. Иногда пролетали черные соловьи, выходя на охоту. Ребенок, бесстрашный и уравновешенный, поднимался все выше и выше. и вдруг он услышал лай собак, а немного позже из темноты послышался голос.
-Кто ты, куда идёшь?
-Я мальчик-путешественник, иду к солнцу, скажи мне, где находится дом солнца, далеко или близко?
Подошел человек с лампой в руке и сказал мягким голосом:
«Ты, должно быть, устал, хочешь есть и пить, пойдем ко мне. Как жестоки твои отец и мать, что оставили тебя на холоде и ветру в эту темную ночь!»
«У меня нет ни отца, ни матери, я сирота и беспомощный…»
«Пойдем, сынок, пойдем ко мне», — сказал добрый незнакомец и, взяв ребенка за руку, повел его домой.
Его дом представлял собой жалкую хижину. Вокруг очага сидели жена доброго человека и маленькие дети. На большом дворе рядом с его хижиной паслись овцы. Он был пастухом, горным пастухом.
«Дорогие дети, я привел вам брата. Пусть будет не три брата, а четыре. Рука, кормящая троих, прокормит и четверых. Любите друг друга». Подойди и поцелуй своего нового брата.
Первым делом жена пастуха обняла ребенка и поцеловала его горячо, как мать. Потом дети подошли и поцеловали его, как брата. Ребенок плакал от радости и снова плакал. Затем они сели за стол, счастливые и веселые. Мать постелила им постель и уложила всех спать рядом с собой. Ребенок очень устал. Он тут же закрыл глаза и крепко заснул.
Во сне ребенок счастливо улыбался, как будто он уже был рядом с солнцем, крепко обнимал его и лежал в его объятиях, теплый и счастливый. Вдруг он вскочил от радости и увидел, что вместо солнца он обнимает своих новых братьев и крепко держит за руку мать. И он увидел, что солнце было прямо в этом доме, что он был прямо в объятиях солнца…

Написать эссе ,,Что такое счастье?»

Счастье это не вещь и не цель. Это состояние в котором находится человек. Оно может быть в тишине перед сном, в смехе с любимыми людьми, в моменте, когда чувствуешь, что живёшь по-настоящему. Иногда оно прячется в мелочах: чашке тёплого чая перед сном, взгляде друга пока сидите за партой в школе, луче ране утренего солнца сквозь окно. И чем старше становишься, тем больше понимаешь что счастье не нужно искать, его надо замечать, ведь оно может длится недолго и оборватся в самый неожиданный момент. Для меня счастье это когда внутри спокойно, тихо, когда мысли успокаиваются и дают тебе просто быть в моменте. Когда есть с кем говорить по душам и открытся, при этом остоваясь уверенным что тебя поймут, поддержат и бдут любить. Когда можно быть собой и не бояться того что будут другие думать о том кем ты являешся и что выбираешь. Настоящее счастье это любовь к жизни, и самое главное к себе.